برای همه انوشه های دربند
در فرهنگ ها نوشته اند:
انوشه
یعنی
همیشه
و نیز نوشته اند:
انوشه
یعنی
شادمان.
آری!
انوشه
یعنی
شادمانی ِ همیشه.
حالا
بار دوم است
که او را
به زندان کشانده اند.
می داند
که باز
میان دندان هایش
فاصله می افتد؛
که باز
تن نحیف اش
رنج خواهد دید؛
که باز
وزن کم خواهد کرد؛
که باز
ترکه ی وجودش
آسیب خواهد دید.
با این همه
می خندد؛
چون
انوشه است:
شادمانی ِ همیشه.
دیدگاه خود را بیان کنید