پنجشنبه, 20 بهمن 1390
خانه مقالات مقالات اصلاحات،رفرمیسم و کمونیسم
به اشتراک گذاشتن مطلب

اصلاحات،رفرمیسم و کمونیسم
مقالات - مقالات
نوشته شده توسط سعید دهقان   
چهارشنبه ، 13 خرداد 1388 ، 19:19

از سازمان ادوار تحکیم وحدت گرفته تا سازمان فداییان اکثریت و از حزب دموکرات کردستان گرفته تا نهضت ازادی و دفتر تحکیم وحدت،همه گرایشات بورژوا-رفرمیست با گام هایی اهسته یا بلند در حال پیوستن به پروسه انتخابات جمهوری اسلامی هستند.گویا مشاهده واقعیات سیاسی به انها نشان داده است که هیچ گرایش بالنده ای در جامعه و در خارج از چهارچوب جمهوری اسلامی وجود ندارد بنابراین انها مجبور شده اند که علی رغم انتقادات خود وارد پروسه انتخابات شوند و برای ایجاد گشایشی در فضای سیاسی جهت رشد نهادهای جامعه مدنی از کاندیداهای اصلاح طلب حمایت کنند.

در مقابل این دیدگاه رفرمیست ها یک سوال اساسی به وجود می اید.انها چگونه به جامعه نگاه می کنند که هیچ گرایش بالنده ای را در ان تشخیص نمی دهند؟اگر اعتصابات رشد یابنده کارگران،تظاهرات کوبنده دانشجویان و اعتراضات گسترده زنان و جوانان علیه اختناق،استثمار و استبداد گرایش بالنده نیست پس چه چیزی را می توان گرایش بالنده نامید؟اما ساده لوحانه خواهد بود اگر فکر کنیم رفرمیست ها قادر به تشخیص این گرایشات نیستند.واقعیت این است که رفرمیست ها این گرایشات را تشخیص می دهند و مشخصا به دلیل وجود این گرایشات است که انها به تغییر در کاست های بالای قدرت و نه در پایین چشم دوخته اند.

دیدگاه رفرمیست ها درباره جامعه و سیاست بیان ایدئولوژیک دیدگاه طبقه بورژواست. بورژوازی بیش از انکه نگران استبداد و اختناق باشد نگران مردم معترض و مسلح در کارخانه و خیابان است و هر گاه که بین این دو قرار بگیرد بی تردید استبداد را انتخاب می کند. این مبنای طبقاتی انتخاب سیاسی گرایشات رفرمیست در ایران است. در این باره در تاریخ معاصر ایران جبهه ملی و دکتر محمد مصدق به عنوان گرایشات بورژوا-رفرمیست مثال هایی نمونه وار هستند.در گیر و دار کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ دکتر مصدق از یک سو کودتاگران طرفدار استبداد و از سوی دیگر کارگران و مردم معترض و هوادار سوسیالیزم را در خیابان ها می دید.دکتر مصدق که بنا به پایگاه طبقاتیش از سوسیالیزم جنبش کارگری بیش از استبداد جریان کودتایی هراس داشت از مردم خواست که خیابان ها را ترک کنند و به این ترتیب به قیمت شکست جنبش سوسیالیستی طبقه کارگر ،استبداد سلطنتی زیر سایه سیاه کودتا ۲۵ سال دیگر به حیات خود ادامه داد.البته هواداران دکتر مصدق ریاکارانه این اقدام او را به تلاش برای جلوگیری از خونریزی نسبت می دهند اما اگر هدف جلوگیری از خونریزی بود چرا این کار در ۳۰ تیر سال ۱۳۳۱ انجام نشد؟

گذشته از اینها رفرمیست ها همواره بر ضرورت مبارزات اصلاح طلبانه تاکید می کنند. از دیدگاه انها نیرو های سیاسی واقع بین نباید صرفا به دنبال تغییرات ساختاری باشند بلکه باید از هر فرصتی برای انجام اصلاحات به نفع مردم استفاده کنند.انها به این اعتبار کمونیست ها را به انقلابیگری خام و ضدیت با اصلاحات متهم می کنند.اما گذشته از تاریخ نگاری وارونه رفرمیست ها باید گفت در تاریخ جنبش کارگری مبارزه برای اصلاحات همواره بخش مهمی از پراتیک کمونیست ها را تشکیل داده است.اما درک کمونیست ها از اصلاحات با درک رفرمیست ها متفاوت است.انچه مبارزه کمونیست ها برای اصلاحات را از مبارزات رفرمیستی متمایز می کند در واقع درک رادیکال کمونیست ها از مقوله اصلاحات است.از دیدگاه کمونیست ها مبارزه برای اصلاحات مبارزه برای تحمیل فرایند های دموکراتیک به طبقه حاکم است نه شرکت در فرایند های غیر دموکراتیکی که طبقه حاکم ان را تحمیل کرده است.شرکت در این فرایند های غیر دموکراتیک عملا به تثبیت انها می انجامد زیرا طبقه حاکمی که با اتکا به تاریخی از خون و وحشت توانسته است فرایند غیر دموکراتیکی را تحمیل کند قطعا گرایشات گریز از مرکز ان را نیز کنترل و سرکوب می کند.کما این که دولت جمهوری اسلامی با ابزار های شورای نگهبان،سپاه،انصار حزب الله،حکم حکومتی و در نهایت سرکوب خونبار توانست گرایشات گریز از مرکز دوران هشت ساله حاکمیت خاتمی کنترل و سرکوب کند.

با توجه به این واقعیات کمونیست ها درک رفرمیستی از اصلاحات را قاطعانه رد می کنند اما مبارزه رادیکال برای اصلاحات را به عنوان وسیله و نه هدف وظیفه روزمره خود می دانند.مبارزه برای اصلاحات از دیدگاه کمونیست ها مبارزه سیاسی برای تحمیل نهاد های دموکراتیک به طبقه حاکم و مبارزه اتحادیه ای برای کاهش ساعات کار و افزایش دستمزدهاست.این مبارزات اگر چه در نظریه از چهارچوب های جامعه سرمایه داری فراتر نمی روند اما در عمل خصلتی انقلابی می یابند زیرا وجود نهاد های دموکراتیک برای دفاع از سطح معیشت کارگران این امکان را از طبقه سرمایه دار می گیرد که به منظور تخفیف بحران هایش پیامد های بحران را به راحتی به طبقه کارگر تحمیل کند به این ترتیب اصلاح طلبی رادیکال عملا بحران سرمایه داری را تشدید کرده و شرایط را برای عروج انقلابی طبقه کارگر در بطن بحران اقتصادی و سیاسی سرمایه داری فراهم می کند.

http://www.commune-۱۸۷۱.blogfa.com 



دیدگاه خود را بیان کنید

نام (required) *
پست الکترونیکی (نمایش داده نمیشود) (required)
کد ضد اسپم   
دیدگاه خود را بیان کنید
 

Your are currently browsing this site with Internet Explorer 6 (IE6).

Your current web browser must be updated to version 7 of Internet Explorer (IE7) to take advantage of all of template's capabilities.

Why should I upgrade to Internet Explorer 7? Microsoft has redesigned Internet Explorer from the ground up, with better security, new capabilities, and a whole new interface. Many changes resulted from the feedback of millions of users who tested prerelease versions of the new browser. The most compelling reason to upgrade is the improved security. The Internet of today is not the Internet of five years ago. There are dangers that simply didn't exist back in 2001, when Internet Explorer 6 was released to the world. Internet Explorer 7 makes surfing the web fundamentally safer by offering greater protection against viruses, spyware, and other online risks.

Get free downloads for Internet Explorer 7, including recommended updates as they become available. To download Internet Explorer 7 in the language of your choice, please visit the Internet Explorer 7 worldwide page.